Ogród formalny (geometryczny)

Historia ogrodów formalnych (geometrycznych) sięga osiemnastowiecznej Francji. Główną cechą tego typu ogrodu jest geometryczne rozplanowanie wszystkich jego elementów. Rabaty i ścieżki układają się w prostokąty lub kwadraty, wszystkie nasadzenia są symetryczne. W ogrodach formalnych istotną rolę odgrywają właściwie dobrane elementy małej architektury oraz detale (sadzawki, fontanny, tarasy, schodki), nadające całości założenia właściwy charakter. Nawierzchnia ścieżek, najlepiej utwardzona, powinna mieć wyraźne zarysy i odcinać się od otaczającej zieleni. Decydując się na ogród formalny należy zachować umiar w kolorystyce roślin, w których kompozycjach powinny przeważać różne odcienie zieloni, złota, bieli i kolorów pastelowych. Rośliny należy sortować według ich wielkości. Nieodzownym typem roślin w ogrodach geometrycznych są wszelkiego rodzaju żywopłoty (np. cisu lub bukszpanu), często i starannie przycinane w celu nadania im odpowiedniej formy. Właściwe utrzymanie ogrodu formalnego wymaga od właściciela systematycznej pielęgnacji, której efekt jednak wynagradza poświęcony czas. Zaletą tego typu ogrodu jest jego uniwersalność. Doskonale prezentuje się on zarówno na dużych posesjach, jak i niewielkich, kilkuarowych działkach