Ogród japoński

Niepowtarzalną formę ogrody japońskie zawdzięczają izolacji od kultury europejskiej. Ich główną cechą jest brak geometryczności i regularności. Podstawowym założeniem ogrodu japońskiego jest jak najwierniejsze naśladowanie przyrody tak, by maksymalnie ukryć działanie człowieka. Występuje kilka rodzajów ogrodów japońskich, lecz znakami rozpoznawczymi wszystkich są harmonia, prostota, asymetria i elegancja. Inspiracją do tworzenia kompozycji ogrodowych są kamienne i roślinne formy spotykane w naturze.

Dwa podstawowe style ogrodów japońskich to SHINDENZUKURI - z małymi wzniesieniami, pagórkami i kamieniami symbolizującymi góry, stawami naśladującymi morza i jeziora oraz KARESANSUI, czyli ogrody kamienne. Te drugie cechują się brakiem roślin - są w nich tylko kamienie i żwir. Ogrody te mają wymowę symboliczną - ogląda się je, lecz nie chodzi się po nich.

Nieodzownym elementem ogrodu japońskiego są kamienie, oznaczające niezmienność i wieczność natury. Powinny mieć naturalną formę, podobnie jak kolor i fakturę.

Pojedyncze, duże i smukłe kamienie stosowane są jako rzeźby ogrodowe. W ich pobliżu sadzi się karłowate, ozdobne krzewy, podkreślające dzięki kontrastowi kolorystycznemu surowość naturalnego kamienia.

W większej ilości kamienie grupuje się zawsze nieparzyście. Jedynym wyjątkiem jest zestawienie ze sobą dwóch kamieni zróżnicowanych pod względem wysokości, ale podobnych strukturą, kolorem i fakturą. Układ trzech kamieni nazywa się "sanzon". Składające się na niego głazy muszą być różnej wielkości, ale mieć tę samą barwę i kształt. Analogiczna zasada dotyczy grupy większej, nieparzystej ilości kamieni. Układane są wtedy w grupy na planie trójkąta lub linii łuku i półkola. Również z kamieni wykonane są ścieżki, które równocześnie wzbogacają kompozycję i wytyczają trasę poruszania się po poszczególnych częściach ogrodu.

W klasycznym ogrodzie japońskim zawsze obecna jest woda, symbolizująca życie i ruch. W przypadku ogrodów kamiennych czasem zastępuje się ją nieregularną plamą jasnego żwiru. Nad strumieniami przerzucane są stylowe mostki i kładki, najczęściej w formie łukowatych konstrukcji lub zygzakowatych nadwodnych platform widokowych.

W roślinności powinien przeważać kolor zielony. Zmiana barw liści w zależności od danej pory roku malowniczo urozmaica ogród, przypominając o nieuchronnej przemijalności wszystkiego, co nas otacza. Najczęściej spotykanymi w ogrodzie japońskim drzewami są różne dalekowschodnie odmiany sosny, symbolizujące siłę i długowieczność. Z zimozielonych roślin liściastych stosowany jest ostrokrzew, bukszpan i ligustr. Kwitnące drzewa to przede wszystkim wiśnie oraz magnolie. Piękne kwiaty zapewniają także glicynie oraz różaneczniki i azalie. Kompozycje uzupełniają cyprysiki i żywotniki.